Jesienią i zimą poziom witaminy D obniża się, ponieważ spada poziom ekspozycji na słońce. W tym czasie może także objawić się niedobór tej witaminy - początkowo objawy mogą być subtelne, ale im niższy poziom witaminy D, tym bardziej nasilone mogą być objawy:
- przewlekłe zmęczenie;
- spadek odporności, częste infekcje;
- bóle mięśni i kości;
- pogorszenie nastroju, drażliwość;
- problemy ze snem;
- osłabienie i łamliwość kości;
- spadek energii i koncentracji.
Produkty zawierające witaminę D
- tłuste ryby morskie: łosoś, śledź, makrela, sardynki. Zawierają 300 - 1200 IU witaminy D w 100 g (zależnie od gatunku i sposobu przygotowania),
- olej z wątroby dorsza - jedno z najbogatszych źródeł naturalnych, zawiera nawet 1000–1500 IU w 1 łyżeczce,
- żółtka jaj - ok. 40 - 60 IU na 1 żółtko (zależy od sposobu karmienia kur — wiejskie zwykle mają więcej),
- grzyby wystawione na światło - pieczarki lub boczniaki naświetlane UV mogą mieć nawet 400 - 1000 IU na 100 g. Zwykłe grzyby mają śladowe ilości,
- tłuste nabiałowe produkty wzbogacane (fortyfikowane) - naturalnie mają mało witaminy D, ale często są dodatkowo wzbogacane witaminą D i zawierają ok. 40–100 IU na porcję.
Ile witaminy D przyjmować dziennie - zalecenia?
Minimalne wartości suplementacji witaminy D przy ekspozycji na słońce to:
- niemowlęta (0 - 12 miesięcy): 400 IU (10 µg) dziennie,
- dzieci i młodzież (1 - 18 lat): 600 IU (15 µg) dziennie,
- dorośli zazwyczaj 600 - 800 IU (15–20 µg) dziennie.
W praktyce, zwłaszcza w Polsce, rekomenduje się ilości 1000–2000 IU dziennie, zwłaszcza w okresie jesienno-zimowym, gdy słońca jest mało, jest prawidłowy.
Czytaj też: O jakiej porze łykać witaminę D?