Twoje dziecko jest uparte?

Podpowiadamy, jak sobie radzić z upartą i krnąbrną istotką.
Twoje dziecko jest uparte?
fot. istock.com
27.07.2021
Katarzyna Lemanowicz

Jak sobie twoje dziecko coś postanowi, to nie ma zmiłuj – ani prośbą, ani groźbą nie przekonasz? Czujesz się wtedy bezradna? Na takie "osiołki" są metody!

Wydaje się, że dziecko powinno być bezwzględnie posłuszne rodzicom, a wszelkie odstępstwa mogą być ocenione jako twoja porażka wychowawcza. Bez względu czy chodzi o zbuntowanego dwulatka, histeryzującego przedszkolaka, czy zawziętego ucznia może rodzica ogarnąć frustracja. Nie wszyscy wiedzą, że często upór dziecka jest mechanizmem ochronnym wobec nadopiekuńczości rodzica. Uparte trwanie przy swoim zdaniu jest metodą wyrażenia siebie i pokazaniem swojego ja przed dominującym rodzicem. Przecież w przyszłości chcesz, by twoje dziecko było wytrwałe, pewne siebie i asertywne. Uległość, czy brak swojego zdania w życiu dorosłym nie są pożądanymi cechami. Więc nie walcz z charakterem swojego dziecka, a zacznij działać sposobem!

Jak wychowywać uparte dziecko?

Cieszysz się, jak maluch zaczyna siadać i chodzić, więc ciesz się też z tego, że ma swoje zdanie. Dziecko nie chce być kontrolowane, stąd jego upór. Spraw by twoje dziecko miało poczucie, że ma na coś wpływ, nawet jeśli tak nie jest. Zamiast wydawać rozkazy, np. Ubieraj się, wychodzimy! Zapytaj, czy chce zieloną, czy niebieską czapkę, adidasy, czy trzewiki itd. Dziecko skupi się na podejmowaniu decyzji i będzie miało wrażenie, że to ono miało decydujący wpływ na sytuację.

Dając dziecku trochę swobody i poczucia, że coś od niego zależy, uczysz dziecko podejmować decyzje. A "wrodzony upór" warto w przyszłości przekuć w wytrwałość, która mu się z pewnością przyda. Ważne jest także to, aby nawiązać kontakt wzrokowy z dzieckiem i mówić jak do dorosłego, a nie mówić "w powietrze".

Zobacz więcej: Dwulatek nie mówi! Co jest normą, a kiedy należy się martwić?

Uparte dziecko

fot. istock.com

Jak postępować z upartym dzieckiem?

Często upór dziecka może wywoływać frustrację i złość. Pogódź się, że twój maluch ma taki, a nie inny charakter i nie próbuj go zmieniać za wszelką cenę. W przyszłości z "uparciucha" może wyrosnąć asertywny człowiek. Uświadom sobie, że dziecko nie robi ci na złość. Szanuj opinie swojego dziecka i tłumacz czym jest kompromis. Niech uczy się tego od ciebie, pokaż, że czasem trzeba ustąpić. Znalezienie rozwiązania wymaga pójścia obu stron na pewne ustępstwa, wyrzeczenia i poświęcenia.

Są sytuacje, kiedy rodzic nie może odpuścić i musi być konsekwentny np. Kup mi mamo! Zachowaj spokój i nie dyskutuj, to ty jesteś dorosła. Jeśli sytuacja cię przerasta, zastanów się, jakbyś postąpił z zupełnie obcym dzieckiem. Jednak pamiętaj, by wytłumaczyć dziecku, dlaczego twoja decyzja była taka, a nie inna. Zrób to spokojnie i cierpliwie. Aby unikać takich sytuacji, staraj się ustalać i przypominać zasady wcześniej np. wchodząc do sklepu, poinformuj dziecko, że idziecie kupić pieczywo, warzywa itp. ale tym razem nie kupujecie, żadnych zabawek.

Czasem warto rozładować atmosferę śmiechem lub odwrócić uwagę dziecka jest szansa, że zaciętość i krnąbrność zniknie.

Polecane wideo

Komentarze
Ocena: 5 / 5
Polecane dla Ciebie