ANIOŁEK czy BUNTOWNIK? Różne osobowości małych dzieci

Niemowlę idealne, czy mały buntownik już od urodzenia? Jakim dzieckiem los obdarzył Ciebie?
ANIOŁEK czy BUNTOWNIK? Różne osobowości małych dzieci
fot. istock.com
23.08.2021
Katarzyna Lemanowicz

Niemowlęta w reklamie pieluszek słodko gaworzą, z okładek czasopism spoglądają na nas ich zadowolone buzie, a w sieci aż roi się od historii na temat cudownego, intuicyjnego macierzyństwa. Będąc w ciąży łatwo jest chłonąć taką wizję nadchodzącej przyszłości. Widzimy głównie rozczulające obrazki: uśmiechnięty, spokojny i delikatny maluszek, słodko wtulony w mamę. A rzeczywistość, jak to zwykle bywa, jest dużo bardziej kolorowa. Dziecko potrafi ujawnić swój charakterek jeszcze tego samego dnia, w którym przyjdzie na świat. I nie zawsze jest to taki charakterek, który sobie wymarzyliśmy. Co więcej, może się okazać, że osobowość malca postawi na nogi całą rodzinę! 

Typy osobowości dzieci - jakie wyróżniamy?

Aniołek: większość młodych mam tak właśnie wyobraża sobie swoje dziecko i przeżywa spore zaskoczenie, gdy okazuje się być inaczej…

Aniołki, jak sama nazwa wskazuje, są niemowlętami idealnymi. Uśmiechnięte, grzeczne, łatwe w obsłudze, bezproblemowe; gwarantują łagodne i przyjemne wprowadzenie w świat macierzyństwa. Nie sprawiają kłopotów ani z karmieniem, ani ze spaniem, dzięki czemu młoda mama może spokojnie dojść do siebie i cieszyć się nową sytuacją bez niepotrzebnego stresu. Aniołki, jako dzieci bardzo zrównoważone, potrafią samodzielnie się wyciszyć oraz zająć sobą. Zazwyczaj budzą się bez płaczu i nie wymagają błyskawicznej asysty. Równie dobrze organizują sobie zajęcie samodzielnie – gaworząc wesoło lub wpatrując się w świat otaczający łóżeczko.

Dziecko Podręcznikowe: ten typ niemowląt również jest dość łaskawy dla swoich świeżo upieczonych rodziców. Rozwija się zgodnie z ogólnie przyjętą wiedzą nt. dzieci. Łatwo jest zrozumieć jego zachowanie i przewidzieć reakcję. Zarówno dobre, jak i gorsze okresy przechodzi książkowo. Zazwyczaj przesypia noc po trzech miesiącach, siada po sześciu, chodzi po dwunastu. Gdy coś mu się nie spodoba, nietrudno jest go uspokoić. Jeśli Twoje dziecko jest podręcznikowe, nie dotyczą cię zarwane noce ani problemy z usypianiem. Możesz czuć się szczęściarą!

Zobacz więcej: Jak okiełznać rodzeństwo z małą różnicą wieku?

Dziecko Wrażliwe: od urodzenia wydaje się być nerwowy, co automatycznie przenosi się na rodziców, próbujących (często bezskutecznie) odgadnąć jego potrzeby. Niemowlę wrażliwe bywa niespokojne podczas karmienia, potrafi płakać również na widok mamy, a także w wielu codziennych sytuacjach: po powrocie ze spaceru, słysząc szczekającego psa czy przy wyciąganiu z kąpieli. Bardzo potrzebuje obecności rodzica. Ma trudności z wyciszeniem się, co oznacza kłopoty zarówno z drzemkami w ciągu dnia, jak i snem nocnym. Słowem, wszystkie bodźce zewnętrzne odbiera z dużą intensywnością i błyskawicznie to komunikuje głośnym płaczem. Sposobem n a ułatwienie sobie i małemu wrażliwcowi życia jest stały przewidywalny rozkład dnia.

Osobowości dziecka

fot. istock.com

Dziecko Ruchliwe: mimo swojego wieku jest bardzo zdecydowane. Gdy tylko coś mu się nie spodoba, informuje o tym otoczenie głośnym płaczem. A rzeczy, które mu się nie podobają, jest całkiem sporo. Ruchliwe niemowlę wykonuje gwałtowne ruchy, często ma problem z zaśnięciem, bo pobudzają je jego własne rączki i nóżki. Budzi się z płaczem, natychmiast domagając się interwencji rodziców. W swoim zachowaniu potrafi być nawet nieświadomie agresywne. Jeśli nie doczeka się wystarczająco szybkiej reakcji rodzica na swój płacz, zamienia go w zapamiętały ryk, który ciężko jest uspokoić. Co ciekawe, takie dzieci zazwyczaj rozwijają się ruchowo szybciej niż spokojniejsi rówieśnicy.

Mały Buntownik: ten typ nie da swoim rodzicom ani odrobiny wytchnienia. Sprawia wrażenie wściekłego na większość nowych sytuacji. Przewijanie – nie, kąpiel – nie, ubieranie – nie, spanie? Absolutnie nie. Buntownik szarpie się i irytuje, również podczas karmienia. Przeraźliwie płacze nawet, gdy zdaje się nie mieć ku temu powodu. Wymaga od swoich rodziców niezwykłego opanowania i dystansu. Trudno jest go uspokoić standardowym: „sz…sz…sz…”, ponieważ żeby to zrobić, trzeba się przebić przez głośny krzyk. Na buntownika uspokajająco podziała bujanie na rękach. 

Zobacz więcej: Dlaczego nie powinno się wszystkiego dziecku zabraniać?

Zazwyczaj dzieci ujawniają swój charakter już od pierwszych dni na świecie. Ważne, żeby uszanować ich osobowość i wypracować sposoby na radzenie sobie w codziennych, pełnych wyzwań sytuacjach. A jeśli twoje dziecko należy do któregoś z trzech typów trudniejszych „w obsłudze”? Przede wszystkim nie bierz do siebie jego skrajnych zachowań. Pamiętaj, że z biegiem czasu będziecie się rozumieć coraz lepiej, a im większy trud włożony w wychowanie, tym większa satysfakcja.

Czy twoje dziecko należy do któregoś z tych typów? A może jest miksem kilku z nich?

Polecane wideo

Komentarze
Ocena: 5 / 5
Polecane dla Ciebie