Przejawy agresji u dzieci – jak z tym walczyć?

Poznaj 10 bardzo skutecznych wskazówek, jak poskromić agresję u swojego dziecka.
Przejawy agresji u dzieci – jak z tym walczyć?
fot. istock.com
21.10.2021
Katarzyna Lemanowicz

Kopanie, krzyki, bicie, gryzienie… Niestety u dzieci mogą pojawić się przejawy agresji w stosunku do ciebie, ale także do siebie i rówieśników. Droga mamo, nie martw się, przygotowałyśmy specjalnie dla ciebie

10 skutecznych porad, jak walczyć z agresją u maluchów

Rozpoznaj przyczyny agresji: Przede wszystkim spróbuj rozpoznać przyczyny dlaczego twoje dziecko reaguje agresywnie. Naomi Aldort, ceniona amerykańska autorka wielu książek o dorastaniu dzieci, twierdzi, że podstawowym bodźcem agresji dziecka jest poczucie bezsilności.

Jeśli agresja jest kierowana głównie do ciebie lub twojego partnera, Naomi sugeruje, że w tym przypadku może być sprawowana zbyt duża kontrola nad dzieckiem. Przemyśl, czy nie przesadzasz z kontrolą i postaraj się dać więcej wolności twojej pociesze. Nawet jeśli tylko trochę poluzujesz, szybko zobaczysz efekty.

Jeśli natomiast agresja twojego dziecka jest kierowana do innych dzieci, to oznacza, że maluch nie jest w stanie powiedzieć czego chce, agresją wyraża poczucie bezradności. W takiej sytuacji niezbędne jest poświęcenie więcej czasu twojemu dziecku na naukę wyrażania uczuć, chęci, itp.

Akceptuj uczucia a nie zachowania

Adele Faber and Elaine Mazlish, autorki książki o rozmowach z własnymi dziećmi z umiejętnością słuchania ich, namawiają, że pierwszą rzeczą jest akceptacja uczuć twojego dziecka.

Akceptacja negatywnych emocji to prosty, ale bardzo skuteczny sposób na pozbycie się ich. Jeśli widzisz, że coś nie tak dzieje się z twoim maluchem, zakomunikuj mu, że widzisz, że wygląda na zdenerwowanego, spytaj co się stało i jak można temu zaradzić. Dziecko mając poczucie twojej przychylności i chęci pomocy powinno szybko się uspokoić.

Zobacz więcej: Bunt dwulatka: Jak sobie z nim radzić?

Odpowiadaj zdecydowanie, ale bez gniewu: Diana Loomans, specjalistka od komunikacji dzieci, podpowiada, aby na agresję dzieci nie odpowiadać agresją i złością, ponieważ doprowadza to zazwyczaj do większej złości u dzieci. Zamiast podnosić ton głosu zdecydowanie lepiej okazać opiekuńczość i wesprzeć malucha. Jeśli chcemy, żeby nasze dzieci wierzyły, że kochamy je bezwarunkowo, nawet jeśli są zdenerwowane i straciły kontrolę nad swoją złością, musimy niejako zbliżyć się do ich awanturnictwa i irytacji, ale w taki sposób, żeby nie karać ani zawstydzać pociech.

Dziecko agresja

fot. istock.com

Zamień się w troskliwego trenera swojego dziecka, rozmawiaj z nim jak najwięcej, co go drażni, nie denerwuje. Twoim zadaniem jest pomóc maluchowi uspokoić się i przedstawić mu obraz zachowań, które są zgodne z normami społecznymi. To może być trudne, pracochłonne i może wymagać od Ciebie dużo cierpliwości.

Powiedz dziecku „stop” i przedstaw mu „zasady”: Kiedy twoje dziecko już zachowuje się agresywnie, np. kopie, krzyczy, mówi przykre rzeczy, od razu musisz zareagować. Spokojnym głosem powiedz, żeby przestało i przedstaw jasno zasady, jakie panują w waszym domu, np. „U nas w domu/przedszkolu/szkole nie kopiemy, nie krzyczymy”.

Zobacz więcej: Jak rozmawiać z dziećmi o seksie?

Spróbuj określić uczucia twojego dziecka a następnie przedstaw swoje oczekiwania

Pamiętaj – to w jaki sposób mówisz jest równie ważne, co chcesz powiedzieć. Bądź stanowcza wyrażając dezaprobatę, ale jednocześnie bądź po stronie swojej pociechy. Jeśli widzisz, że twój maluch zaczyna się złościć, to powiedz, że widzisz u niego zdenerwowanie, ale oczekujesz, że w takiej sytuacji nie będzie krzyczało, kopało czy gryzło, tylko powie ci wprost co się dzieje.

Poproś swoje dziecko, żeby uczyło się z tobą odpowiednio reagować: Po twojej interwencji dziecko powinno być gotowe do użycia słów lub reakcji, którą mu wpajasz. Po przedstawieniu maluchowi twoich zasad i jego ataku złości, możesz spytać czy jest gotowe na to, aby wyraziło spokojnie swoje uczucia, spytaj też czy potrzebuje więcej czasu żeby ochłonąć. Jeśli pociecha została skrzywdzona, zawsze pytaj o uczucia, zawsze. To będzie ważne dla twojego dziecka, że jesteś empatyczna, chcesz zawsze pomóc i może liczyć na ciebie w każdej sytuacji. Jeśli jednak widzisz, że dziecko nadal wykazuje agresję, chce jakieś dziecko lub ciebie skrzywdzić, być może będzie trzeba zapewnić mu własną przestrzeń, usunąć się od kogoś czy sytuacji, kto powoduje w nim agresję.  

Pozwól dziecku ochłonąć

Dawanie dziecku czasu na wyciszenie się i uspokojenie nie jest nagrodą za agresywne zachowanie, ale czasem potrzebnym mu, aby powróciło do stanu spokoju, kiedy w samotności może przemyśleć całą sytuację i reagować bez negatywnych emocji.

Niektóre dzieci potrzebują cichego i spokojnego miejsca, żeby powrócić do stanu równowagi, niektóre zaś potrzebują więcej aktywności, czyli potrzebują fizycznie się zmęczyć, żeby się uspokoić (spacer, gra w piłkę, rower). Musisz poeksperymentować ze swoim maluchem, co daje mu większe korzyści w wyplenianiu agresywnych zachowań. Jeśli twoje dziecko będzie już spokojne po akcie agresji, pamiętaj, żeby nadal rozmawiać z nim o jego uczuciach.

Mów otwarcie o uczuciach wszystkich osób wokół was

Oprócz tego, że będziesz pytać o uczucia i emocje swoje dziecko, nie zapominaj mu mówić o tym, co ty czujesz, jego koledzy i koleżanki w chwilach złości. Jeśli zrobi krzywdę tobie, koleżance, poproś malucha, żeby wyobraziło sobie siebie w tej sytuacji, czy chciałoby być tak samo kopnięte, ugryzione, obrażone. Wpajaj dziecku zasadę „nie czyń drugiemu, co tobie niemiłe”.

Podpowiedz dziecku słowa, które pomogą mu wyrazić siebie: Dzieci potrzebują w tej sferze dobrego modelu, którym powinny się kierować w zachowaniach międzyludzkich. Jeśli Twoja pociecha zrobiła krzywdę rówieśnikowi, zachęć ją, aby podeszła do swojej  „ofiary” i powiedziała co czuło, np. kiedy inne dziecko zabrało twojemu dziecko zabawkę. Niech zakomunikuje, że było mu z tego powodu smutno. Naucz dziecko, że kiedy dzieje mu się krzywda, żeby mówiło „mnie było przykro”, „ja poczułem się źle, gdy…”. Ważne jest, żeby nie mówiło, „oddaj mi zabawkę”, „odsuń się”, tylko „chcę tę zabawkę”, „potrzebuję więcej miejsca”. Komunikowanie się za pomocą „ja” pomaga w jasny sposób deklarować uczucia, zmniejsza dozę agresji u rozmówcy. Jest możliwe, że twój maluszek może być zbyt młody by zrozumieć ten mechanizm, ale jeśli sama będziesz tak rozmawiała ze swoją pociechą, na pewno szybko przechwyci tę technikę.

Naucz dziecko naprawiać swoje błędy

Jak już pisałyśmy, na agresję nie reagujemy agresją. Po ataku złości, wyrządzeniu bólu lub przykrości innej osoby zawsze rozmawiaj z dzieckiem o jego uczuciach, przyczynach zachowania. Nie dawaj nigdy nawet klapsa! To będzie twój atak agresji, który może dalej napędzać złość u twojego malucha. Kiedy dziecko się uspokoi, przedstawi swój punkt widzenia, poproś, aby naprawiło swoją szkodę. Młody człowieczek od początku musi się uczyć odpowiedzialności za swoje czyny oraz tego, że ponosi także konsekwencje. Osobę skrzywdzoną może przytulić, przeprosić, przynieść jakiś drobiazg. I niech maluch nie ma poczucia, że to kara dla niego, że musi przeprosić, wpajaj mu, że to normalna rzecz, że kiedy kogoś się skrzywdzi, trzeba mu to wynagrodzić i starać się nie popełniać drugi raz tego błędu.

Jeśli zauważasz agresywne zachowania u swojego dziecka, to pamiętaj, że nim sama zaczniesz je próbować zmieniać, przeanalizuj siebie i sytuację jaka jest u Ciebie w domu. Zadaj sobie pytanie czy robisz coś źle, jakie stosunki panują w rodzinie. Dzieci naśladują zachowania dorosłych, więc sposób w jaki traktujecie siebie jest przenoszony na innych. Życzymy Wam dużo uśmiechu, jak najmniej agresji i samych pozytywnych emocji!

Polecane wideo

Komentarze
Ocena: 5 / 5
Polecane dla Ciebie