Po czym poznasz, że twoje dziecko jest genialne?

Sprawdź, jakie cechy i zachowania są oznaką geniuszu. Jednostki wybitne stanowią 0,6% społeczeństwa, a szczególnie uzdolnione 2-3%. Może twoje dziecko jest w jednej z tych grup?
Po czym poznasz, że twoje dziecko jest genialne?
fot. istock.com
25.10.2021
Katarzyna Lemanowicz

Na pewno wielu rodziców – i pewnie wiele z Was – zastanawia się, co zrobić, żeby nie przegapić geniuszu dziecka i nie zmarnować jego potencjału. Na jakie zajęcia zapisać dziecko, jak spędzać z nim czas wolny, jak sprawdzić predyspozycje dziecka? Podpowiemy ci co możesz zrobić i na co zwrócić uwagę. Sprawdź poniższe cechy odnośnie swojego dziecka, jeśli twoje dziecko ma większość z nich, może da ci to do myślenia. 

Po czym poznać, że twoje dziecko jest genialne?

Niezbyt grzeczne (huraaa!) - bądź jednak obiektywna w swojej ocenie. Oznacza to dzieci niezwykle żywe, których wychowanie nie jest najłatwiejsze, tak zwane często przez nas "mądralińskie" i bardzo sprytne. Chwytają cię za słówka i pamiętają, że kilka miesięcy temu mówiłaś coś innego, dlatego takiego dziecka nie uda ci się "ściemnić".

Ciekawe świata - ciekawość to pierwszy stopień do… bycia genialnym! No bo z czego rodzi się chęć poznawania świata i zdobywania wiedzy? Właśnie z ciekawości! Jeśli twoje dziecko zadaje ci 100 pytań na minutę, to nie denerwuj się na nie, ale zastanów – może warto to pociągnąć, może to coś znaczy. Zwróć uwagę o co cię pyta, czy faktycznie jest ciekawy czy drażni się tylko z tobą.  Czy ty też zadałabyś takie pytanie, czy ciebie też to ciekawi. Przyjrzyj się swojemu dziecku pod tym kątem. Dzieci zdolne chcą wiedzieć o czym rozmawiają rodzice, nieustannie czegoś szukają, zaglądają w zakamarki. Widzą i rozumieją podobieństwa i różnice, nie boją się zadawać trudnych pytań, chcą wiedzieć dosłownie wszystko. Dzieci zdolne posiadają również wiele pasji i zainteresowań, które wykraczają ponad komputer i Ipada. Mogą być to najdziwniejsze rzeczy, które nigdy nie przyszłyby ci do głowy, np. ślimaki, zegarki, kamienie, śrubki, łyżwiarstwo figurowe, albo dinozaury. Bardzo często z ich pasją łączy się kolekcjonerstwo – to cecha charakterystyczna geniuszu, prawie każdy coś zbierał. Jeśli więc twoje dziecko przynosi kieszenie kamieni z każdego spaceru, bądź cierpliwa i pozwól mu stworzyć jego kolekcje. To na pewno nie zaszkodzi, a może zaowocować!

Zobacz więcej: Jak nauczyć dziecko sprzątać?

Genialne dzieci to skupione dzieci

Mimo ich żywiołowości, potrafią się skupić na jednej interesującej dla nich czynności i poświęcić jej wiele czasu. Wówczas nie rozprasza je nic, zdaje się nawet być jakby w innym świecie, nie odpowiada na Twoje prośby czy pytania, nie słyszy cię i nie jest to spowodowane tym, że jest niegrzeczne, po prostu zatraca się całkowicie w wykonywanej czynności. Czasem mówisz na pewno o swoim dziecku tak się tym zajęła, jakby jej nie było w domu – to właśnie to! Możesz to obserwować już nawet od wieku niemowlęcego. Niektóre dzieci potrafią zająć się jedną zabawką przez minutę. Inne z upodobaniem po raz kolejny przeglądają książeczkę albo słuchają ulubionej piosenki.

Mądre dziecko

fot. istock.com

Wrażliwość - dzieci bardzo zdolne czy genialne są często niezwykle wrażliwe, bardzo empatyczne. Zamartwiają się innymi, są otwarte na ich problemy i chcą pomagać. Długo myślą o bezpańskim piesku zobaczonym na spacerze. Widzą problemy z różnej perspektywy i dojrzale o nich mówią. Mogą przypomnieć sobie o problemach innych w najbardziej nieoczekiwanym momencie. Mają bardzo silne poczucie sprawiedliwości, zarówno wobec siebie, jak i innych ludzi, są wrażliwe na krzywdy innych.

Poczucie humoru - pamiętasz co mówiłaś, kiedy ktoś zadawał ci pytanie jaki powinien być twój przyszły mąż, partner, facet? "Powinien mieć poczucie humoru" padało zwykle jako pierwsze lub jedno z pierwszych. I nic dziwnego, bo jest to zdecydowanie cecha świadcząca o inteligencji. Podobnie u dzieci. Początkowo trudno jest dzieciom rozumieć żarty, ponieważ traktują większość rzeczy dość poważnie. Im wcześniej twoje dziecko zrozumie co to takiego poczucie humoru i zacznie je stosować we własnym życiu tym bardziej powinnaś zastanowić się czy nie mieszkasz z geniuszem pod jednym dachem. Często poczucie humoru u bardzo zdolnych dzieci jest zupełnie abstrakcyjne i nikt inny go nie rozumie.  

Wyobraźnia - o tym chyba wie każdy. Wyobraźnia dziecka nie zna granic. I choć większość  z nich prędzej czy później coś sobie wyobraża, to niektóre opowieści są naprawdę niezwykłe. Jeśli kilkulatek ma już wielu wymyślonych przyjaciół, wszystkie spotkane na spacerze kształty coś mu przypominają (lub kogoś) oraz potrafi znaleźć nietypowe zastosowania dla zwykłych przedmiotów – nie lekceważ tego! To pierwszy krok do wybitności!

Perfekcjonizm to domena genialnych ludzi

Chociaż może doprowadzać cię do szału jak twoje dziecko kolejny raz wyrzuca wszystko z szafki a potem układa ponownie, nie denerwuj się i pozwól mu na to. Tak właśnie mają perfekcjoniści, muszą zrobić daną czynność tak, a nie inaczej, mają sprecyzowaną wizję i póki im się nie uda nie spoczną. Słyszałaś od swojego dziecka "mamo, to musi leżeć dokładnie tak!". A więc niech tak będzie. Dzieci zdolne nie lubią rutyny, schematów, utartych szlaków, dlatego zawsze będą robić wszystko po swojemu, według swojego upodobania. Związane jest to z tym, że powtarzalne czynności nie uczą ich niczego nowego, nie są dla nich żadnym nowym wyzwaniem. Wciąż chcą dostarczać sobie i swojemu umysłowi nowych rzeczy i doznań. Dlatego prawie zawsze będą wybierać skomplikowane rozwiązania i nie będą szły na łatwiznę. Ich perfekcjonizm łączy się też z niezwykłą pamięcią. Jeśli raz powiesz coś takiemu dziecku, ono zapamięta to na zawsze. Ale uważaj, to może być użyte przeciwko tobie!

Wolą towarzystwo starszych dzieci i dorosłych  - to już łatwo przewidzieć. Starsi koledzy i dorośli są w stanie dostarczyć im nowej wiedzy, pokazać coś ciekawego. Od nich zawsze mogą się czegoś nauczyć. Dlatego chętnie zadają pytania a spędzanie czasu z grupą twoich znajomych może być niezwykłą frajdą dla twojego dziecka.

Szybko mówią - nie jest to może zawsze zasadą, jednak bardzo zdolne dzieci zwykle zaczynają mówić bardzo wcześnie mniej więcej od 14. miesiąca życia, a na pewno przed ukończeniem drugiego roku życia. Oczywiści nie chodzi tu o powtarzanie słów, ale o mówienie pełnymi zdaniami i to z bardzo bogatym słownictwem, które mówią ze zrozumieniem. Z takim dzieckiem możesz porozmawiać już o wszystkim, a ono będzie potrafiło ustosunkować się do wszystkiego, co powiesz.

I jak wypada na tym tle twoje dziecko? Nie przejmuj się tym i nie czuj presji, pamiętaj, że statystycznie jednostki wybitne stanowią 0,6% społeczeństwa, szczególnie uzdolnione 2-3% a uzdolnione około 12%. Pozostaje więc ok. 84% reszty ludności, która nie jest wybitna, co wcale nie znaczy, że nie jest mądra czy zdolna. Ważne, żeby pielęgnować zamiłowania swojego dziecka, a nie wysyłać je na 100 zajęć dodatkowych w tygodniu w poszukiwaniu po omacku tego, co może go zainteresować.

Istnienie ośmiu inteligencji

Pamiętaj również, że powszechnie uznaje się istnienie ośmiu inteligencji i nie zawsze zdolne dzieci muszą być wybitne we wszystkim. Może nie idzie mu matematyka, ale ma świetne umiejętności interpersonalne, może jest znakomity z przyrody i języków ? A może ma wyjątkowe zdolności ruchowe, muzyczne czy wizualno-przestrzenne? Tak, to też są rodzaje inteligencji.

Na koniec poznaj kilka przykładów bardzo młodych geniuszy, o części których mogłaś słyszeć, ale nie wiedzieć, że tak wcześnie objawił się ich talent.

Czy wiesz, że...?

Picasso malował obrazy już w wieku 12 lat i były to prawdziwe dzieła sztuki.

Mozart już w wieku 6 lat komponował swoje pierwsze utwory.

Johann Von Neumann – znany matematyk – mając 6 lat potrafił z zadziwiającą prędkością dzielić liczby ośmiocyfrowe, miał także fotograficzną pamięć i zapamiętywał natychmiast wszystko na co spojrzał – łącznie z tekstem.

Bardzo zdolnym dzieckiem był też Garri Kasparow, obecnie jeden z najbardziej znanych i utytułowanych szachistów na świecie (IQ 190!). Szachy są zdecydowanie tym, czym warto zainteresować dziecko. Nic innego nie wpływa tak na rozwój mózgu jak szachy, dlatego ucz ich dziecka, a jeśli nie umiesz, naucz się również, to bardzo rozwijające. W niektórych krajach zastanawiano się nawet nad wprowadzeniem szachów do szkół.

Być może mało znany koreański fizyk Kim Ung-Yong – oficjalnie najmądrzejszy człowiek świata (IQ 210) w wieku 3 lat rozwiązywał trudne zadania matematyczne z wykorzystaniem rachunku różniczkowego. W wieku 4 lat mówił po japońsku, koreańsku, niemiecku i angielsku. Wtedy zaczął występować w telewizji, gdzie prezentował swoje umiejętności. Kiedy miał 7 lat zainteresowała się nim NASA, gdzie do tej pory, po ukończeniu wielu uczelni, pracuje i robi badania.

Jak widzicie, nie ma na co czekać, bierzemy szachy i pracujemy nad IQ (naszym) i naszych dzieci!

Polecane wideo

Komentarze
Ocena: 5 / 5
Polecane dla Ciebie